LEEUWARDEN – De rockband Rigby timmert hard aan de weg. Met optredens op bekende evenementen en een seizoen als de huisband van het actualiteitenprogramma De Wereld Draait Door proberen ze een welbekende naam te worden in elk Nederlands’ huishouden. Toch vind de band zichzelf gelukkig nog niet te groot voor kleine zaaltjes zoals Poppodium Romein in Leeuwarden. Op 22 mei zette de zeskoppige band een ijzersterke show neer in de Friese hoofdstad.

Helaas kon hetzelfde niet worden gezegd van het voorprogramma Melanocaster. Met een houding van “eigenlijk zitten we liever thuis voetbal te kijken, maar vooruit dan maar weer,” maakten ze een ongeïnspireerde indruk. Hun muziek was net zo futloos en ze speelden een muziekbrij van een uurtje waarbij de nummers weinig onderscheid vertoonden. De originaliteit was ook ver te vinden bij het stemgeluid van de zanger, dat erg veel weg had van Stereophonics’ zanger Kelly Jones. Behalve dan dat Jones niet in het Fries vloekt.

Het optreden van Rigby contrasteerde hiermee sterk. De band was vanaf het begin een brok positieve energie en aan de lachende gezichten van de bandleden was te zien dat zij er veel zin in hadden. Het publiek had weinig aansporing nodig om mee te springen en te dansen op de hardere nummers, en een enkele fan zong hele teksten mee. Frontman Christon Kloosterboer vertelde tussen twee nummers door dat Rigby niet alleen liedjes maakt over onderwerpen zoals meisjes en feesten, maar dat ze schrijven over alles wat hen bezighoudt, zo ook religie en politiek. Het volgende nummer, Dead man walking, werd dan ook opgedragen aan de soldaat die dit weekend in Uruzgan is gesneuveld. De band kreeg hiervoor een daverend applaus.

Dat zanger, gitarist, pianist en songwriter Christon Kloosterboer overloopt van talent is al langer bekend. Zijn deelname aan de internationale popgroep XYP en een plaats in de top 10 van talentenjachtprogramma Idols hebben dit wel bewezen, maar met Rigby lijkt hij zijn draai echt gevonden te hebben. Als deel van de toegift durfde hij het aan om een nummer met slechts zijn akoestische gitaar te spelen, zittend op de rand van het podium. Het was muisstil in de zaal terwijl de blonde zanger het publiek in trance wist te brengen.

Rigby lijkt alles mee te hebben: getalenteerde en kwalitatief goede muzikanten, pakkende composities en ook een sterke podiumpresentatie. Het is nu alleen wachten op die ene hit om heel Nederland mee te veroveren.

• Lecca – My Measure
• Ketsumeishi – Carnival (hard to pick just one of Ketsumeishi!)
• Fito y Fitipaldis – Ni Negro Ni Blanco
• Julieta Venegas – Algun Dia (Con Gustavo Santaolalla)
• The Baseballs – Love in this Club (actually almost the whole Strike album makes me happy)

Although this changes all the time!

I remember my mom having this various artists CD including Kaoma’s Lambada when I was young. I really loved it to pieces and had her play it over and over. Later, I found out that it’s a cover Los Kjarkas, an Andean pop/folk band from Bolivia. I went to look it up on YouTube, and then got slightly obsessed with Los Kjarkas. Funny thing is that with this version of Llorando se fue, the singer suddenly starts singing in Japanese, which was a really weird coincidence. Apparently they made this version for some Japanese event they performed on.

Amparo Sánchez – Quisiera, Pero. My iTunes playlist is quite fresh at the moment so this was no. 1 with 36 plays.

Perhaps it sounds a bit silly, but this is the first thing I came up with. It’s the musical group The Eccentric Opera. They first got me into Japanese music, which became an important part of my life seeing as I started to work in this scene. I also got a whole lot of friends because of the mutual interest in Japanese music.

I don’t have an iPod, but I used my (crap) Sony mp3 player instead. This is Man-like Creatures by Straightener.

I really wonder how the camera shut itself down after I finished the bit, it stops after the song while I didn’t edit it. Anyway, bonus points if you can tell me the name of the composer and the title, especially because I forgot what it’s named myself :D

The English vlogger Charlie makes me laugh REALLY hard :D This is one of my favourite videos, and so is the “Duet with Myself”:

Clouseau – Daar Gaat Ze

My musical taste is very atypical. Yeah I know, many people say that but I think I do fit that category with Korean indie artists, Japanese reggae, Russian rock, Bolivian folk and a good amount of mainstream pop. Despite my love for music from all sides of the world, I tend to dislike Dutch music. However, there’s an exception on this and that’s Clouseau. Well, they’re actually from Belgium so that makes it Flemish, not Dutch. So I guess I still don’t like Dutch music 8D

The video is a live version of the song, vocalist Koen Wauters actually sings much better and less strained in the original, but I chose this video because secretly, I find him awfully cute in this, he he. I believe he is presenting some Dutch tv show for some sort of Michael Jackson impersonator act, I should watch it some time.

This song, “Daar Gaat Ze” was actually my brother’s favorite song when we were little. Mine was Lambada by Kaoma, about twenty years later I fell in love with the group that composed the original song, lol.

I guess that would be Hanson. It’s not like I’m embarrassed in any way because I like them, but I do usually say right away that since Mmmbop their musical style changed a LOT haha. This song, One More is from their newest album The Walk, unfortunately I could only find this fan video on YouTube.